Na samom kraju drugog svjetskog rata Amerika i Britanija su u javnosti smatrane kao najzaslužnije za pobjedu protiv Njemačke i nacista u Europi. Ali u to vrijeme dok su slavljene kao oslobodioci, ove dvije sile su daleko od očiju javnosti donosile kontroverzne i tajne odluke koje su ostale klasifikovane decenijama poslije.
Vjerovatno za javnost najspornija odluka iz tog vremena je pokretanje 'Operacije spajalica' (Operation Paperclip), tajnog projekta obavještajnih službi, koji je uglavnom u Ameriku doveo najmanje 2 000 najvažnijih i najeminentnijih nacističkih naučnika i stručnjaka. Broj od 2000 je zvanično priznati broj, mada se u stvarnost vjerovatno radilo o mnogo većem broju, prema mnogim izvorima sigurno više od 5 000 a najvjerovatnije više i od 10 000.
Među najpoznatijiim stručnjacima koje su Amerikanci regrutovali na ovaj način je Njemački raketni naučnik Werhner von Braun, koji je u nacističkoj Njemačkoj tjerao zatvorenike logora da prisilno rade u njegovom naučnom centru, od kojih su mnogi umrli od glade i iscrpljivanja. Von Braun je kasnije postao čak direktor NASA-e, i najlzaslužniji je za Američki svemirski program, Apolo misije i slijetanje na mjesec. Von Braun je bio Hitlerov lični prijatelji jedan od najuticajnih nacista uopće.
Još jedan istaknuti nacista Kurt Debus, bivši član zloglasne nacističke SS divizije je bio na čelu NASA-inog centra za lansiranje, onog koji se danas zove Kennedyjev Svemirski Centrar (Kennedy Space Center).
Otto Ambros je bio Hitlerov omiljeni hemičar, kojemu je čak suđeno u Nurembergu za ratne zločine, zbog ubistva i zarobljavanja ljudi, ali je dobio pomilovanje da učestvovao u Američkom svemirskom programu, a kasnije je radio i za Američko ministarstvo energije.
Ovo su samo neka u javnosti najpoznatija imena. Iako je većina programa 'Operacije spajalica' ostala nepoznata, izvori tvrde da su mnogi nacistički naučnici u Americi učestvovali u raznim programima i istraživanjima, zbog svog velikog iskustva na direktnim eksperimentima sa ljudima (u konc. kogorima.), pa tako i u razvoju hemijskog oružja, biološkog oružja, MK Ultra programu (CIA-in program konrole ljudi pomoću psihoaktivnih supstanci), i mnogim drugim sličnim programima.
Amerikanci su kasnije, kada su ovi dokumenti procurili u javnost, svoje poduhvate pokušali pravdati time da bi ovi naučnici pali u ruke Sovjetskog saveza i crvene armije, da ih oni nisu izvukli i regrutovali, i da bi tako te iste tehnologije mogle biti korištene protiv Amerike i njenih saveznika, ali Američka javnost je negativno reagovala na ovakva saznanja.
